Van kindsbeen af ben ik gepokt en gemazeld als kleurkanarieliefhebber.
Als twaalfjarig exposantje won ik mijn eerste bekertje de grootte van een eierdopje.
De grote meneren hadden natuurlijk veel beter voor zichzelf gezorgd, het mini gesponsorde eremetaal werd toen slechts voor ‘de kleine mannen’gereserveerd.
M’n eerste wereldshow mocht ik bezoeken in 1962, met eerlijk verdiende centen waar ik hard voor gewerkt had kon ik met de bus naar Brussel! Het uitstapje enkele reis duurde zo’n uurtje of twee-drie, voor mij toen een wereldreis van formaat herinner ik me nog.
De z.g. apenjaren, studentenjaren en legerdienst vergden veel energie, weliswaar zonder vogels maar met een intensief oog voor het vrouwelijk schoon.
Eindelijk vond ik de vrouw van mijn dromen en trok er mee naar Gretna Green (Schotland) om er mee te trouwen, je bent jong en je wilt wat.
Ze is nog steeds mijn vrouw, niet evident tegenwoordig in een land als Belgie waar er volgens de media het minst getrouwd en het meest gescheiden wordt in de Europ.Unie
Door het kleurkanarievirus besmet volgde ik een driejarige cursus voor kleurkanariekeurmeester te Tilburg. Veel praktische kennis en keurtechniek werd er gedoceerd, maar ook theorie zoals o.a. celleer, vederstructuur en erfelijkheid met betrekking tot de kleurkanarie duwde men tot vervelens toe door onze strot. Bijna gaf ik er de brui aan Een jaartje of twaalf keurde ik als jonge snuiter kleurkanaries bij de gratie van de N.B.v.V. Als einzelganger predikte ik veelal een eigen kijk op kleur die door oudere collega’s welke zich als oudgedienden onaantastbaar achtten moeilijk gepruimd werd. Het meest dierbare wat ik echter koester als herinnering zijn enkele keuringen die ik schouder aan schouder realiseerde met wijlen Herman Veerkamp en Pietpraat Jan Kuiper.
Een tweede passie naast die van het kweken en showen van kleurkanaries eiste een belangrijke plaats in mijn leven. Entomologie of beter nog de Lepidopterologie ( zoek maar eens op ) bleef mij tot op heden énorm fascineren. Heel Europa struinde ik er elk seizoen voor af, van de Griekse Peloponnesos via het Bulgaarse Rodopigebergte, Iberisch schiereiland - Sierra Nevada, Montes Universales, Picos de Europa, Pyreneen, Alpen etc. tot aan de Noordkaap met z'n uitzonderlijk zeldzame vegetatie toe. In een tijdspanne van zo'n jaar of dertig kwam ik nooit echt tot rust.
Werkomstandigheden als salesmanager in de automobielsector en andere verplichtingen maakten dat dit niet langer te combineren viel, eigenlijk wel jammer vond ik toen. Ook tentoonstellen van het gekweekte materiaal viel me door tijdgebrek toen zwaar maar kon door de liefde voor de hobby angstvallig blijven aanklampen. Exposeren heeft mij steeds gefascineerd. Vanaf het begin van de 21ste eeuw is alles in een geweldige stroomversnelling gekomen door het bekomen van meer vrije tijd door pré-pensioen en intensiever het verenigingsleven te kunnen volgen bij de V.v.N.K. te Geel en als passief lid van kleurkanariespeciaalclub Land van Aalst.
Jaarlijks neem ik deel aan zo’n vier a vijftal speciaalclub en/of C.O.M.shows als exposant. Eerste deelname C.O.M.wereldshow te Roeselare dateert van 1987 – de buit bedroeg toen 1 medaille. Tijdens de recentste C.O.M.wereldshow te Hasselt 2008 echter 3 medailles waarvan één met stam.
Elk kweekseizoen maak ik slechts van twee dozijn poppen en een tiental mannen hun diensten gebruik door ze zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen.
Elk T.T.-seizoen lever ik daarmee het bewijs dat men geen massa vogels dient te kweken om redelijk succes af te dwingen (slechts 150 a 170 ringen schuif ik elk seizoen aan een jong kanariepootje)
Twee jaarlijks terugkomende hoogtepunten binnen de liefhebberij situeren zich voor mij te Mechelen tijdens de V.v.N.K.- C.OM.show van onze vereniging te Geel als exposant en de C.O.M.show te Reggio Emilia (Italie) als bezoeker fourageur.
Beide shows van harte aanbevolen!
Indien U vragen zou hebben omtrent de kleurkanarieliefhebberij aarzel dan niet om mij of een van mijn collega’s hier te raadplegen. Binnen de grenzen van onze mogelijkheden en de middelen waarover men beschikt kan men U misschien van een passend antwoord voorzien.
frans.begijn@ornivaria.net